Wielbiciele Ulissesa chodzą po Dublinie śladami fikcyjnych bohaterów literackich, czyli
tropami ludzi, którzy nigdy realnie nie istnieli (…) Choć oczywiście porównywanie Gdańska z
Dublinem wydaje się równie bezzasadne, jak zestawienie Ulissesa z Blaszanym bębenkiem czy
Kotem i myszą, to jednak relacja pomiędzy literacką fikcją a realnie istniejącym miastem i
jego topografią wydaje się w obu tych wypadkach pokrewna. Może polega to na zagęszczeniu
znaczeń? (…) Pewne podwórko we Wrzeszczu byłoby nic nieznaczącym, brzydkim i wstydliwie
ukrywanym miejscem tej dzielnicy, gdyby pewnego dnia nie bawiła się tutaj niesamowita i
niezwykła Tulla Pokriefke. Siła literatury jest w takich wypadkach rzeczywiście
zdumiewająca, bo zmienia nasz obraz rzeczywistości, pod jednym wszakże warunkiem: nie za
sprawą zwykłego katalogu rzeczywistości, czyli topograficznego naturalizmu, lecz za pomocą
kreacji.
Fot. Artur Nowaczewski
